Ulica Chłodna zobacz na mapie
Pierwotnie droga rolna pokrywająca się z częścią starego traktu sochaczewskiego. Od 1725 roku stała się przedłużeniem Osi Saskiej w kierunku zachodnim. Na planie Warszawy z 1762 roku występowała jako Aleja Wolska, późniejszą nazwę zawdzięcza temu, że "biegła między chłód dającymi drzewami". Ostatecznie wytyczona w połowie XVIII w. przez geometrę Deutscha w ramach regulacji dróg dzielnicy zachodniej, jako droga biegnąca od pl. Mirowskiego do Towarowej, do Rogatek Wolskich projektu Jakuba Kubickiego powstałych w 1818 r. Początkowo przeważała tu zabudowa drewniana, ze znaczną ilością browarów, jednakże szybkie tempo rozwoju tego rejonu wpłynęło na zmianę charakteru zabudowy. W XIX wieku poprowadzono Chłodną linię tramwajową, a na początku XX wieku kursowały tędy tramwaje elektryczne.
Chłodna na odcinku od ul. Białej do Żelaznej tworzy rodzaj placu zwanego dawniej "Pod Lwem" (z powodu lwa kamiennego, wieńczącego fasadę kamienicy narożnej od ulicy Żelaznej, na którym stoi kościół św. Karola Boromeusza, (wzniesiony w latach 1849-1850) (Przewodnik po Warszawie 1893)
Ulica do 1939 roku pełniła rolę deptaka spacerowego, była odpowiednikiem Nowego Światu i Krakowskiego Przedmieścia. Jej spacerowo-wypoczynkowy charakter podkreślały liczne kina. (ze szkiców Stanisława Łozy) W okresie okupacji nad ulicą został przerzucony drewniany most łączący duże i małe getto, który rozebrano w 1942 roku. Zniszczona podczas wojny - nigdy nie odzyskała dawnego charakteru i znaczenia.
Od 1725 r. stanowiła kontynuację Osi Saskiej. Wtedy też nosiła nazwę: Aleja Wolska. Swój właściwy kształt uzyskała w XVIII w.Do II wojny światowej zakończona była wolskimi rogatkami i była jedną z głównych ulic Warszawy, stanowiącą arterię wylotową na zachód. W tym czasie znajdowało się tam wiele kin. Podczas okupacji, mimo, iż znajdowała się na terenie getta, była z niego wyłączona. Ulica ta, była wtedy otoczona murem, a nad nią przechodził most łączący duże i małe getto. W budynku na skrzyżowaniu Chłodnej z Żelazną podczas wojny znajdowała się siedziba niemieckiej żandarmerii - Nordwache.
Po wojnie stała się ulicą o znaczeniu lokalnym, zniszczona niemal całkowicie i prawie w ogóle nie odbudowana, a główna arteria wylotowa z miasta została przeniesiona na obecną Aleję "Solidarności" i jej kontynuację - ul. Wolską.
Od redakcji : Oczekuje na materiały pod adresem: my_z_mirowa@interia.pl
Materiały osób chętnych do napisania będą weryfikowane przed opublikowaniem przez znanych redakcji mieszkańców tej ulicy.